‹‹ از دل تا قلم ››

‹‹ از دل تا قلم ››

دوستت دارم مهربانم..........

نوشته شده در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386ساعت 19:37 توسط مهدی| |

نشود فاش کسی، آنچه ميان من و توست
تا اشارات نظر، نامه رسان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گويم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس، مرد ره عشق نديد
حاليا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما، کس نرسيد
همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش، ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزان من و توست

اين همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت
گفت و گوئی و خيالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به ديباچه ی عقل
هرکجا نامه ی عشق است، نشان من و توست

سايه زاتشکده ی ماست، فروغ مه و مهر
وه از اين آتش روشن که به جان من و توست

نوشته شده در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386ساعت 11:55 توسط مهدی| |

شعری از فرهاد خسروی

کوه سرمای رفتن تو را بر سرش حک ميکرد
وکوير در داغ تو خود را ترک ترک ميکرد
آسمان مدام چشمهايش را مي شست
دريا زخمی بود و وجودش را پر نمک ميکرد
باغبان گلها را ميچيد و می خشکاند و ول ميکرد
نانوا گريه هايش را هر روز الک ميکرد
کسی نمی ماند هر که آمده بود داشت ميرفت
دنيا به وفای خود باز شک ميکرد
تو رفتی و من ماندم و ياد تو اما ای کاش
جایی ... زمانی ... تصادفی به فراموشی من کمک میکرد.