درتنهایی خود لحظه ها را برایت گریه کردم

در بـــــــی کـــــسیم برای تـــــــو کــــــــــه

همــــــــــه کســـــم بودی گـــــــــــریه کردم

در حـــــال خندیدن بـــــــــودم کـــــه به یاد

خنده های ســــــردو تلخت گـــــــــریه کردم

در حین دویدن از کـــوچه های زندگی بودم

کـــــه ناگاه به یـــ-ـاد لحظه هایی کـه بودی

و اکنون نیستی ایستادم و ارام گــریه کردم

اما اکنون می خندم...

اری می خندم بــه تمــــــــــــام لحظه هایی

که به خاطرت اشکهــــــایم را قربانی کردم

نوشته شده در یکشنبه بیستم بهمن 1387ساعت 20:21 توسط مهدی| |