سلام به دوستای گلم امروز میخوام قصه پسرای صحرا و دخترای دریا رو واستون بنویسم امیدوارم خوشتون بیاد قسمت اول ****** يکـــي بود يـــــــــــکي نبود جــــــــز خدا هيچ چــي نبود نه ستاره نه سرود. عمـــــــــوصــــــــحرا، تُپُلي «ــ عموصحرا! پسرات کو؟» «ــ لب ِ دريان پسرام. دخترايِ ننه دريارو خاطرخوان پسرام. تنِشون خسهي ِ کار دل ِشون مُردهي ِ زار طـــــــفليا شب تــــــــا سحر گـــريهکنون «ــ دختراي ِ ننهدريا! کومهمون سرد و سياس کورهها سرد شدن از سر ِ تپه، شبـــــــــا ديگـــــــــه از شهــرِ ســـــــرود ديگه مهتاب نمياد شبا شب نيس ديگـــــــــــه، يخدون غمه ديگه شب مرواريدوزون نميشه غصهي ِ کوچيک ِ سردي مث ِ اشک ــ دلا از غصه سياس قفله؟ وازش ميکنيم! مگه زوره؟ به خدا هيچکي به تاريکيِ شب تن نميده به تيغ تاريکي گردن نميده! دخترايِ ننهدريا! رو زمين عشق نموند ديگه دل مثل قديم عاشق و شيدا نميشه دنيا زندون شده: نه عشق، نه اميد، نه شور،
زيــر ِ اين طاق ِ کــــــــــبود،
بـــــا دو تا لُپ ِ گُلـــــــــــــي
پـــــــا و دستاِش کـــوچولو
ريش و روحــــش دوقلـــــــو
چپقـــــش خالــــــــي و سرد
دلـــــــــکش دريـــــاي ِ درد،
دَرِ باغـــــــو بسه بـــــــــود
دَمـــــــهِ باغ نشســــــه بود:
طـــــــفليا، تنگه غلاغپر، پـــــاکشون
خسته و مرده، ميان از سر ِ مزرعهشون.
دساشون پينهتَرَک . لباساشون نمـــــدک
پـاهاشون لخت و پتي . کجکلاشون نمدي،
مي شينن با دل ِ تنگ لبه دريا سر سنگ.
خوابو از چشمه به دردوختهشون پس می رونن
تويِ دريايِ نمور مـــيريزن اشکـــــــــاي ِ شور
ميخونن ــ آخ که چه دلدوز و چه دلسوز ميخونن!
چش ِ اميد مون اول به خدا، بعد بــــه شماس.
سبزهها زرد شدن
خندهها درد شدن.
شيههيِ اسبايِ گاري نمياد،
از دلهِ بيشه، غروب
چهچه ِ سار و قناري نمياد،
تک ســـــــــواري نميــــــــــــاد.
کرم ِ شبتاب نمياد.
برکت از کومه رفت
رستم از شانومه رفت:
تو هوا وقتي که برق ميجّه و بارون ميکنه
کمونِ رنگه به رنگاِش ديگه بيرون نمياد،
رو زمين وقتي که ديب دنيارو پُرخون ميکنه
سوارهِ رخشهِ قشنگـــــش ديگه ميدون نمياد.
عنکبوتايِ سيـــــا شب تو هوا تار ميتنه.
آسمون مثل ِ قديم شبها چراغون نميشه.
جاي ِ هر ستاره سوسو ميزنه،
سر هر شاخهي ِ خشک
از سحر تا دلهِ شب جغده که هوهو ميزنه.
آخه پس خونهيِ خورشيد کجاس؟
قهره؟ نازش ميکنيم!
ميکِشيم منت ِشو
ميخريم همت ِشو!
موش ِ کورم که ميگن دشمن نوره،
خيلي وقت پيش باروبنديلشو بست . خونه تکوند
تو کتابم ديگه اونجور چيزا پيدا نميشه.
برهوتي شده دنيا که تا چِش کار ميکنه مُردهس و گور.
![]()
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |


